سکوت سرد

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای میخواند...

برای تو...6
ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱۱  کلمات کلیدی:

زیر سقف قفس

ای پرنده ی مهاجر سفرت سلامت اما...   

                                                                به کجا میری عزیزم قفسه تموم دنیا

               روی شاخه های دوری چه خوشی داره صبوری

     وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری

میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت

                                                         تا بخوای برگردی خونه گم میشی تو باغ غربت

           واسه ما فرقی نداره هرجا باشیم شب نشینیم

     دلخوشیم به اینکه شاید سحرو یه روز ببینیم

آخرش یه روزی هجرت در خونه تو می کوبه

                                                       تازه اون لحظه می فهمی همه آسمون غروبه...